Thursday, June 13, 2013

വിദ്യാലയം



അമ്മതന്‍ കൈകളില്‍ തൂങ്ങിയാടി
നാണംകുണുങ്ങി ചിരിച്ചുകാട്ടി
ക്ഷേത്രാങ്കണത്തില്‍ ഞാനാദ്യമെത്തി
സരസ്വതീക്ഷേത്രമാണെന്നുചൊല്ലി

എങ്ങും അലങ്കാരവര്‍ണ്ണങ്ങളും
ഉത്സവപ്പൂരത്തിനൊപ്പമെത്തി
കൂട്ടിനായ് കൂട്ടുകാര്‍ ഏറെയുണ്ട്
ഏല്ലാം സമപ്രായമെന്നുതോന്നി

പുത്തനാം കുടകള്‍ക്കു വര്‍ണ്ണമേറെ
വേഷഭൂഷാദികള്‍ ഒന്നുപോലെ
ബാഗിലായ് പുസ്തകം ഏറെയുണ്ട്
പെന്‍സിലും റബ്ബറും കയ്യിലുണ്ട്

വികൃതികള്‍ക്കൊട്ടുമേ ക്ഷാമമില്ല
ഓടിക്കളിക്കുന്നു തകൃതിയായി
ടീച്ചറും കൂടെ കളിക്കുന്നതാണോ-
വടിയെന്തിനാണെന്നറിഞ്ഞുകൂട

കാഴ്ചകള്‍ പലതും നോക്കിനില്‍ക്കെ
എന്നെയും ക്ലാസ്സിലേക്കാക്കിവേഗം
എന്തിനായ് കുട്ടികള്‍ കരയുന്നതിങ്ങനെ
കൂടെക്കളിക്കുവാന്‍ ആരുമില്ലേ

ചുറ്റും തിരിഞ്ഞുടന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍
അമ്മയും എവിടെയോ, കണ്ടതില്ല
എന്തിനെന്നറിയില്ല സങ്കടം വന്നുടന്‍
ഞാനും പതുക്കെ കരച്ചിലായി.....

വിഷ്ണു മോഹന്‍
കാലടി

Monday, June 18, 2012

അമ്മമനസ്സ്




നിന്നെ നീയാക്കി മാറ്റിയ എന്നെനീ 
കൊല്ലാതെ, കൊല്ലുന്നതെന്തിനെന്നോതുക??

പത്തുമാസം വയറ്റില്‍ ചുമന്നതും, 
സ്വത്തു മൊത്തം നിനക്കായ് കുറിച്ചതും, 
ഇഷ്ട്ടമായോരാ പെണ്‍കിടാവിനെത്തന്നെ നീ
കൊണ്ടുവന്നതും സ്വീകരിച്ചിന്നലെ,

കുഞ്ഞുനാളിലായ്‌ നീ തന്ന വാക്കുകള്‍ 
എങ്ങുപോയെന്നു ചൊല്ലിടൂ പുത്രനേ ??
കൂലിയില്ലാതെ നോക്കുമോ പൈതലേ -
വൃദ്ധ സദനവും, നഷ്ട്ടമെന്നോര്‍ക്കു നീ

ഭിക്ഷതെണ്ടി ഞാന്‍ ജീവിച്ചതെന്കിലും 
കഷ്ട്ടമെന്നു നീ, ഓര്‍ക്കേണ്ട പുത്രനേ,
നഷ്ട്ടമെന്നു ഞാന്‍ ചൊല്ലില്ല കൃഷ്ണനേ
കാത്തിടേണമെന്‍ പുത്രനെ തന്നെ നീ.....

                                                      വിഷ്ണു മോഹന്‍

Sunday, November 13, 2011

മാറുന്നലോകം


ഗാന്ധിയിന്നിവിടെയില്ലറിയുവാന്‍ വേണമോ 
പത്രത്തിലുപരിയായ്‌  തെളിവൊരെണ്ണം 
കത്തികള്‍ വടിവാളുചോരയില്‍ മുങ്ങുന്നു 
ദിവസവും പലവിധം പലതരത്തില്‍ 

എന്തിനെന്നറിയാതെയെന്തുകൊണ്ടറിയാതെ -
ബന്ധങ്ങളൊന്നുപോല്‍ നോക്കിടാതെ
സത്യമെന്തറിയാതെ ധര്‍മമെന്തറിയാതെ
കേവലം കാശിനായ്കൊന്നൊടുക്കി 

ഉല്ലാസചിന്തയില്‍ മുഴുകിയിട്ടിന്നവന്‍ 
പെങ്ങളാണെന്നുപോലോര്‍ത്തതില്ല
പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുടന്‍ തെറ്റെന്നുചൊല്ലിയാ-
മാതാവിനെക്കൂരി രുട്ടിലാക്കി   

രാജ്യങ്ങള്‍ തമ്മിലായുദ്ധവും കലഹവും
ആവോളമുണ്ടിന്നു കലിയുഗത്തില്‍ 
പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളേറെയാണെങ്കിലും 
അഴിമതിക്കൊട്ടുമേ പുറകിലല്ല 

എങ്കിലും വാഴുന്നു സിംഹാസനത്തിലായ്‌ 
നിയമങ്ങളെല്ലാം വിലയ്ക്കുവാങ്ങി
ഒരുനാളൊരിക്കല്‍ മനസ്സിലാക്കും ജനം
തിരമാലപോലെയന്നാഞ്ഞടിക്കും 

അന്നവന്‍നോവിന്റെ കൈപ്പുനീര്‍ നുണയും 
കാല്‍ക്കലും വീണിടും കേണുനോക്കും
മാപ്പില്ലയീവിധം മനുജനീലോകത്തി-
ലാവശ്യമില്ലെന്നു ചൊല്ലിടേണം 

എന്തിനായീവിധം പോരുകള്‍ ഭൂമിയില്‍ 
കൊല്ലുവാന്‍ കൊല്ലിച്ചുകൈക്കലാക്കാന്‍ 
ഒരുമാത്രയെങ്കിലും ചിന്തിച്ചുനോക്കെടോ
പൊലിയുന്ന ജീവന്‍റെ ചെറുനൊമ്പരം 

                                                     വിഷ്ണു മോഹന്‍
                                                             കാലടി 


Wednesday, January 5, 2011

ജീവിത യാത്ര...






കവിതകള്‍ എഴുതി ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ചു
കവികള്‍ തന്‍ കൂട്ടത്തിലെത്തി നിന്നു
കൂട്ടുകാര്‍ കൂടുതല്‍ കൂട്ടിനെത്തി
ദിവസങ്ങളുല്ലാസഭരിതമായി 
സമയമോ മനസ്സിന്‍ പ്രവേഗമായ് പോയി 
നാളുകള്‍ വേഗത്തിലോടി നീങ്ങി
പഠനത്തെയോര്‍ക്കുവാന്‍ നേരമായീ, വരും-
കാലത്തെയാമോദ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍  
മിഴിനീരൊലിപ്പിച്ചു നിന്നിടല്ലേ, മനം 
സന്തോഷമാക്കി നീ യാത്രചൊല്ലൂ
കണ്ടിടും ഇനിയുള്ള നാളിലായ്‌ ദേവന്‍, 
മംഗളം മംഗളം നേര്‍ന്നുവെങ്കില്‍      
അണയാത്ത ദീപമായ്‌ എന്നെ നീയോര്‍ക്കുക 
വിടപറഞ്ഞകലുവാന്‍ സമയമായി..... 
                                                               വിഷ്ണു മോഹന്‍ 

Friday, December 24, 2010

മാനത്തെ ചങ്ങായി






ചന്ദ്രനെക്കണ്ടീലയോ, നീയിന്നെന്റെ 
ചന്ദ്രനെക്കണ്ടീലയോ??
പൌര്‍ണമിരാവല്ലെയോ,അവനിന്നു 
വട്ടത്തിലൊത്തുനില്‍പ്പൂ 

വാരങ്ങള്‍ രണ്ടു തീര്‍ന്നാല്‍,ചന്ദ്രനെ -
പ്പിന്നെയും കാണാതാകും 
ചന്ദ്രനെക്കണ്ടീലേലും, നീയിന്നെന്റെ 
ഒമനക്കുഞ്ഞല്ലെയോ ...

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടുറങ്ങൂ, മാറിലായ്
ചേര്‍ന്നു നീ ഒന്നുറങ്ങൂ
താരട്ടുപാടിത്തരാം,കണ്ണുനീ 
പൂട്ടിയുറങ്ങിടേണം

വേഗമുറങ്ങിടേണം ഇന്നുനീ 
വേഗമുറങ്ങിടേണം      
ജോലികള്‍ തീര്‍ത്തു ഞാനും, കൂട്ടിനായ്‌ 
ഒപ്പമുറങ്ങിടാലോ
രാരീരം രാരാരോ രാരരോ 
രാരീരം രാരാരോ........
  
                                                      വിഷ്ണു മോഹന്‍ 



Monday, December 13, 2010

മഴത്തുള്ളികള്‍




ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന തുള്ളികള്‍ ഭൂമിയെ

ചുംബനം വയ്ക്കുന്ന നേക്കിനില്‍ക്കെ
വെറുതെ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു തുള്ളിയും നമ്മളും-
ഒരുപോലെ ഭൂമിയില്‍ ഒന്നുപോലെ
മേല്‍ക്കൂരതന്നിലൂടോഴുകുന്ന തുള്ളികള്‍
ഭൂമിയില്‍ ചുംബിച്ചു വീണുറങ്ങി
കര്‍മ്മമാം വിധിയിലൂടോഴുകിനമ്മള്‍
ഭൂമിയെ ചുംബിച്ചുറങ്ങിടേണ്ടേ !!!???
                                                       വിഷ്ണു മോഹന്‍ 

നന്ദിനിക്കുട്ടി





പൈതലായോര്‍ക്കുന്നു ഞാനുമിപ്പോള്‍ 
കുസൃതിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല 
ഇല്ലത്ത് നൂറു പശുക്കളുണ്ട്
പശുവിനെ നോക്കുവാന്‍ മുത്തശ്ശനും
നന്ദിനിക്കുട്ടിയാം ക്ടാവൊരെണ്ണം
വികൃതികള്‍ കാട്ടുവാന്‍ കൂട്ടിനെത്തി
ആറേഴുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ ഞാനും 
സിനിമയില്‍ ഭ്രാന്തനായ്‌ നിന്നകാലം 
ജയനതാ കുതിരപ്പുറത്തുവന്നു 
കുതിരയെ വാങ്ങുവാന്‍ വാശിയായി 
വാങ്ങുവാന്‍ കാശില്ലയെന്തുചെയ്യും 
എങ്കിലും വിട്ടില്ല ഞാനുമന്നു 
നന്ദിനിക്കുട്ടിയെ കുതിരയാക്കി 
സിനിമയെന്നോണം നടിച്ചു ഞാനും, 
വിശ്വംപതിച്ചു, കരച്ചിലായി 
പാടം കടന്നവള്‍ ഓടിനീങ്ങി
പാലുതന്നെന്നെ മയത്തിലാക്കി
നന്ദിനിക്കുട്ടിയെ കണ്ടതില്ല 
മുത്തശ്ശനാകെ കുഴഞ്ഞുപോയി 
നന്ദിനിക്കുട്ടിയിന്നെങ്ങുപോയി??
വീട്ടുകാരൊക്കെ തിരച്ചിലായി 
നന്ദിനിക്കുട്ടിയെ കണ്ടെടുക്കാന്‍ 
ഒടുവിലായ്‌ മുത്തശ്ശനെത്തിടുന്നു
നന്ദിനിക്കുട്ടിയും കൂടെയുണ്ട് 
വികൃതിയോടൊന്നവള്‍ എന്നെനോക്കി 
ചിരിച്ചുകൊണ്ടവളെഞാന്‍ കൂടെനിര്‍ത്തി
കൂടെക്കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിപിന്നേം
ഓര്‍ക്കുന്നതിന്നും മനസ്സിലായി .........
                                                                 വിഷ്ണു മോഹന്‍